آحیدر

دود دل حیدر عباسی که جوهر قلم شده و بر این صفحات ریخته

نویسنده: حیدر - ۱۳٩٠/۸/٢۱

بسم الله الرحمن الرحیم

تاریخچه

نوشته ی دوم: آغاز کار (2)

در نوشته ی قبل گفتیم که اولین تحرکات رسانه ای اصولگرایان در دو جبهه آغاز شد: پاستور و قم. دولت این گونه کار را شروع کرد که یک جلسه با چهره های شاخص اصولگرایی در آبان 89 گذاشت و نتیجه ی آن جلسه شد یک هیئت سه نفره متشکل از آقایان عسگراولادی، ولایتی و حدادعادل که ماموریت ایجاد اتحاد در بین جبهه های مختلف اصولگرایی را از طرف رئیس جمهور را بر عهده داشتند. (1) درباره ی ورود جامعتین هم گفتیم در پی درخواست طیف راست سنتی از حضرات آیات مهدوی کنی و یزدی، ایشان جلساتی برگزار کردند برای وحدت بخشی به اصولگرایان که اولین خروجی جدی آن، تدوین منشور اصولگرایی بود. (2)

حال نگاهی کوتاه به وضعیت چند جریان سیاسی در آن بحبوحه می اندازیم:

حزب موتلفه سردمدار وحدت اصولگرایان با محوریت جامعتین بود و بسیار آن را تبلیغ می کرد. (3) در جلسه ی استانی حزب، دغدغه ی پیروزی جریان اصلاح طلب در انتخابات مطرح می شد و هشدار جدی داده می شد که در صورت عدم اتحاد اصولگرایان احتمال برنده شدن اصلاح طلبان در انتخابات وجود دارد. این حزب بهترین محور وحدت را هم روحانیت می دانست و در اظهارنظرها زیاد روی آن تاکید می کرد. همین طور دبیر کل حزب موتلفه یعنی آقای حبیبی، از کوچک کردن دایره ی اصولگرایی از جانب بعضی اشخاص هم انتقاد می کرد. می شود گفت حزب موتلفه در مذاکره و اظهار نظرهای سیاسی در مورد انتخابات آینده ی مجلس، گوی سبقت را ربوده بود. (4)

بعد از جریان موتلفه، خبرهایی هم از جبهه پیروان خط امام (ره) و رهبری می رسید. متکی و باهنر ستاد مشترکی در این جبهه تشکیل داده بودند برای اتحاد بخشی به اصولگرایان. سران این جبهه رضایت خود برای محوریت قرار گرفتن جامعتین در جریان وحدت اصولگرایی را ابراز کرده بودند. (5) اولین زمزمه های رسانه ای ادغام حرکات جامعتین و کمیته ی سه نفره ی احمدی نژاد هم شاید از طرف همین جبهه به گوش رسید. (6) عسگراولادی-دبیرکل جبهه پیروان- با تاکید بر لزوم اتکا به روحانیت در حرکت های انقلاب و ازوم اتحاد اصولگرایان در انتخابات آتی در واقع گراهای ادغام کارهای پاستور و جامعتین و تشکیل کمیته مشترک را می داد. (7) محمدرضا باهنر-دبیر کل جامعه اسلامی مهندسین که از احزاب جبهه پیروان است- هم با اشاره به اینکه کمیته سه نفره عسگراولادی-ولایتی-حدادعادل زیر نظر جامعتین و رئیس جمهور تلاش برای وحدت بخشی به اصولگرایان را انجام می دهند مشخص کرد که ارتباط این کمیته سه نفره با جامعتین شکل گرفته و با هم هماهنگی دارند. (8)

در این میان بعضی تلاش داشتند بگویند جریانی در دولت-که خود آن را جریان انحرافی می نامند-هم وارد عرصه ی سیاسی انتخابات شده، که سردمدار آن سایت جهان نیوز بود. (9) این اخبار و تحلیل ها تا جایی جلو می رفت که بعضی، انتخابات پیش روی را به دلیل حضور جریان موسوم به انحرافی، فتنه ی آینده می خواندند که از آن جمله می شود آقایان زاکانی، نادران، باهنر و بادامچیان را نام برد. این افراد در اظهارنظرهای مختلف می گفتند این جریان قصد دارد با کسب اکثریت کرسی ها در مجلس، انتخابات ریاست جمهوری آینده را هم به نفع خود مصادره کند. (10) بعضی افراد نزدیک به سپاه پاسداران یا حتی فرماندهان رسمی آن هم اخباری منتشر می کردند مبنی بر خطر جریان موسوم به انحرافی در انتخابات آتی. سردار آبنوش-فرمانده ی سپاه صاحب الامر استان قزوین- در سخنانی گفت جریان انحراف با ائتلاف با جریان فتنه قصد ورود به انتخابات مجلس را دارد و هشدار داد اگر نتیجه ی انتخابات باب میل آنها نباشد فتنه ی خونینی اتفاق خواهد افتاد و به همین خاطر به شورای نگهبان تذکر داد که در بررسی صلاحیت ها دقت کند. وی همچنین متذکر شد این جریان سراغ افراد دوچهره می رود، آنها که از پست و مقام تنزل یافته اند و کم ظرفیت اند. (11) با وجود انتشار این اخبار از تریبون های مخالفین این جریان، تقریبا خبری رسمی از سوی افراد منتسب به این جریان مبنی بر فعالیت انتخاباتی وجود نداشت.

یک صداهایی هم از گوشه و کنار از بعضی اصولگرایان شنیده می شد مبنی بر عدم رضایت از وضعیت وحدت اصولگرایان، و امتناع وحدت با افرادی که سابقه ی خوبی در فتنه ی 88 نداشتند و ساکتین آن فتنه نامیده می شدند. روح الله حسینیان-رئیس فراکسیون انقلاب اسلامی مجلس- در اظهارنظری احتمال انشعاب در بین جریان اصولگرایی در انتخابات آینده را داد و تصریح کرد احتمالا رقابتی بین اصولگرایان ناب و اصولگرایانی که گرایش های غیرنابی دارند شکل خواهد گرفت. (12)

حضور جریان اصلاح طلب در انتخابات هم در هاله ای از ابهام بود. بعضی از سران آن برای شرکت در انتخابات شرط هایی را برای نظام می گذاشتند که با واکنش تند اصولگرایان مواجه می شدند. سید محمد خاتمی مواردی مانند رفع حصر خانگی از موسوی، کروبی و همسران آنان، آزادی همه زندانیان سیاسی، آزادی فعالیت احزاب و مطبوعات مستقل و اصلاح‌طلب، از بین رفتن فضای امنیتی و ایجاد نهادهای ناظر و مجری مستقل انتخابات و رفع شائبه از جانبداری آنان از رقبای انتخاباتی را شرط حضور اصلاح طلبان در انتخابات دانست (13) که البته پاسخ های تندی از بسیاری افراد مدافع نظام گرفت. (14) مسلما این شروط قابل تامین برای جریان اصلاحات نیستند و این جریان در یک دوراهی ی همراهی با سران فتنه یا شرکت در انتخابات گیر افتاده. افرادی مانند کواکبیان تمایلشان به شرکت در انتخابات است. (15) تحلیل مفصل تر اصلاحات در انتخابات 90 در نوشته های آتی ان شاءالله خواهد آمد.

اما شروع سال 90 همراه بود با اظهاراتی از اعضای جامعه مدرسین که بوی تشکیل کمیته ای مشترک از سه نفر نماینده آقای احمدی نژاد و نمایندگان جامعتین می داد. همچنین به نظر می رسید این افراد تصمیم گیر در مورد نحوه ی اتحاد اصولگرایان به سمت مدل انتخابات مجلس هشتم یعنی مدل 5+6 یا شبیه آن می روند. آشتیانی-عضو جامعه مدرسین- در فروردین 90 در اظهاراتی تلاش مشترک کمیته سه نفره و جامعتین برای مذاکره با طیف های مختلف اصولگرایی از جمله رضایی و قالیباف را بازگو کرد و گفت این افراد به دنبال گسترش چتر اصولگرایی هستند. همچنین مبنای کار جامعتین و کمیته سه نفره را منشور اصولگرایی دانست و خاطر نشان کرد تنها کاندیداهایی که مورد تایید جامعتین قرار بگیرند اصولگرا نامیده خواهند شد. (16) آیت الله یزدی-رئیس جامعه مدرسین- هم طرح وحدت انتخابات گذشته را مناسب دانستند و از جلسات مشترک جامعه مدرسین، جامعه روحانیت و کمیته سه نفره خبر داد. البته ایشان گفتند دید من این است که قضیه ی وحدت را همان سه نفر زیر نظر رئیس جمهور باید پیگیری کنند. همچنین ایشان یادآور شدند در جلسه ی اول جامعتین با اصولگرایان، طیف های مختلف از مجلس و دولت دعوت شده بودند و حضور داشتند.(17)

این تقریبا فعالیت هایی بود که برای شروع قضایای انتخابات مجلس اتفاق افتاد. ان شاءالله در شماره های بعدی شکلگیری صف بندی ها و تحلیل آنها خواهد آمد.

جمعبندی کوتاه این شماره:

الف) به نظر، جبهه پیروان و موتلفه و نزدیکانشان منتظر طرح وحدت سه نفر و جامعتین و مدل انتخابات مجلس هشتم هستند.

ب) ظاهرا، فراکسیون انقلاب مجلس و گرایش های نزدیک به آن از این وضع وحدت راضی نیستند و ممکن است کار مستقلی را شروع کنند.

ج) انگار جریان اصلاحات به عنوان دشمن و عامل وحدت اصولگرایان دارد جایش را به جریانی موسوم به انحرافی می دهد و وحدت بیشتر برای مقابله با اینها دارد شکل می گیرد.

ارجاعات:

http://jahannews.com/vdci5razqt1awp2.cbct.html

http://jahannews.com/vdcb9ab80rhbs9p.uiur.html

http://jahannews.com/vdcg3y9qqak9t74.rpra.html

http://alef.ir/vdciqwa3.t1a5w2bcct.html?94556
http://jahannews.com/vdcc1oqsx2bqpm8.ala2.html
http://jahannews.com/vdciquazpt1aqw2.cbct.html

نظرات ()

"خادم" چگونه گشته آن قوم را که او // "خائن الحرم" بخوانده امام انقلاب

نویسنده: حیدر - ۱۳٩٠/۸/۳

بسم الله

وقتی متن نامه ی دکتر را به پادشاه عربستان دیدم، تا اعماق دلم سوخت. حالا دیگر کسی که دستور حمله به حجاج را سال 66 داد، آن بلاها را بر سر مردم بحرین و یمن آورد و آن خیانت ها را به اسلام کرد شده "فقید سعید" و "مرحوم مغفور". آن قوم کثیف هم که امام "خائن الحرمین الشریفین" خواند حالا شده اند خادم! الله اکبر!

علی ای حال ما باید دادمان را بزنیم هرچند ممکن است مصلحتی پشت این عمل دکتر باشد.

اشکالات وزنی شعر را هم به خاطر آماتور بودن من ببخشید.

ما را یکسره ببرده در تب و تاب

سرریز ِ دردِ شهدای اسلام ناب

گفتی "سعید" به یک جلاد نابکار

بردی قرارِ همه سینه های کباب

"خادم" چگونه گشته آن قوم را که او

"خائن الحرم" بخوانده امام انقلاب

نظرات ()

انتخابات مجلس نهم: آغاز کار 1

نویسنده: حیدر - ۱۳٩٠/٧/٢۸

در این مجموعه نوشته ها نگاهی کوتاه به تاریخچه ی فعالیت های سیاسی برای انتخابات مجلس نهم می اندازیم، سپس وضعیت فعلی جناح ها و گروه ها و صف بندی آنها در انتخابات را شرح می دهیم و در آخر تحلیل و نظر خود از وضعیت موجود و اشکالات آن ارایه می دهیم.

تاریخچه

نوشته ی اول: آغاز کار (1)

به نظر می رسد اولین فعالیت ها برای وحدت اصولگرایان در انتخابات مجلس نهم در دو جبهه آغاز شد. یکی در پاستور و دیگری در قم. احمدی نژاد جلسه ای سی نفره با سران اصولگرایی در پاییز 89 داشتند که تقریبا از همه طیف های اصولگرایی دعت به عمل آمده بود (از جمله زاکانی، قالیباف، لاریجانی). البته حضور افرادی مثل محسن رضایی، علی لاریجانی و محمدباقر قالیباف در این جلسات گزارش نشده است. بعضی هم عدم حضور افرادی از جامعتین در این جلسه را به فال بد می گرفتند. در ادامه ی این جلسات چندین نفره و در نتیجه ی آن، ایشان جلسه ای با آقایان ولایتی، عسگراولادی و حدادعادل با موضوع تعیین چارچوب های وحدت اصولگرایی تعریف کردند و قرار شد این جلسات بدون حضور شخص رئیس جمهور تا رسیدن به یک طرح مناسب از وحدت ادامه پیدا کند. این تلاش های رئیس جمهور با مخالفت بعضی چهره های سیاسی که غالبا از مجلس بودند مواجه شد؛ از جمله علی مطهری که این حرکت را خطرناک، و در صورت تحقق، زیر سوال بردن اصل نظارت مجلس بر دولت می دانست. (1)

همزمان با تلاش های پاستور بلکه پیش از آن در تابستان 89، جامعه روحانیت مبارز و جامعه مدرسین حوزه علمیه تلاش هایی را برای وحدت بخشی به اصولگرایان در انتخابات شروع کرده بودند. این دو تشکل با تشکیل کمیته ای مشترک برای تدوین منشور اصولگرایی، کار را کلید زدند؛ که نهایتا می توانست به در آمدن راهکاری برای وحدت اصولگرایان در انتخابات مجلس منجر شود. (2)

آیت الله مهدوی کنی و آیت الله یزدی رؤسای جامعتین در پی برگزاری جلساتی با حضور تعدادی از اصولگرایان، بیانیه ای مشترک منتشر کردند که در واقع حمایتی بود از طرف روحانیت بر جریان اصولگرایی. از طرفی این کار را می توان اولین حرکت رسانه ای این دو بزرگوار برای ایجاد یک محور در وحدت اصولگرایی دانست. (3) با اینکه اخبار درستی از اسامی اصولگرایان حاضر در این جلسات جامعتین در دست نیست اما از اظهارات افراد بر می آید که بیشتر طیف راست سنتی سردمدار قضیه ی وحدت با محور جامعتین بودند. شاید حزب مؤتلفه ی اسلامی را بشود راضی ترین جریان از این حرکت جامعتین دانست. (4)

بعضی اقدام رئیس جمهور را موازی کاری با جامعتین می دانستند و درخواست توقف آن را داشتند اما خیلی ها این دو حرکت را مکمل همدیگر می دانستند و معتقد بودند حلقه های مختلفی از وحدت را کامل می کنند (5).

مجلس هم در این میان از قافله نمی خواست عقب بماند و زمزمه هایی از برگزاری جلسه وحدت اصولگرایان در بهارستان شنیده می شد. گرچه بعضی حضور لاریجانی در قم و رفت و آمد وی با علمای جامعتین در زمانی که نشست پاستور برای اصولگرایی برگزار می شد را نوعی بی اعتنایی به این حرکت و اعلام همسویی با حرکات جامعتین می دانستند.

http://khabaronline.ir/news-122062.aspx و http://khabaronline.ir/news-122074.aspx و http://khabaronline.ir/news-122076.aspx

نظرات ()

نه نه، برای توبه کنت حرف از یمین زدی

نویسنده: حیدر - ۱۳٩٠/٧/٢٧

شب با من ِ غربت زده حرفی غمین زدی

در آن نشانه ی نازل شده بر امین زدی

عمری نشسته به بیشه ی هستی به این امید

کز بهر صید ِ غزال ِ دلم کمین زدی

چشم و دهان شده گلنقش های فرش اتاق

از بس که روی خسته من را زمین زدی

دیگر ولایت و قربت به من نمی رسد

نه نه، برای توبه کنت حرف از یمین زدی

نظرات ()

نگاهی به تفاوت بسیج دانشجویی با سایر گروه ها و تشکل ها

نویسنده: حیدر - ۱۳٩٠/٧/۱٩

بسم الله الرحمن الرحیم

این سوال در ذهن بعضی دانشجوهای مذهبی و حزب الهی وجود دارد که چه تفاوتی می کند که ما در بسیج دانشجویی فعالیت کنیم یا در یک گروه یا تشکل مذهبی دیگر؟ هدف این نوشته برشمردن بعضی تفاوت های اساسی بسیج با سایر تشکل هاست.

ابتدا ببینیم اشتراکهای تشکل ها و گروه های مختلف مذهبی چیست، در واقع هر موجودی که واژه ی گروه مذهبی به آن اطلاق می شود دارای چه ویژگی اساسی ایست.

گروه یا تشکل مذهبی مکانی و مجموعه ای است که فرد دانشجو به صورت داوطلبانه و بدون دستمزد می خواهد وقت خود را در آن صرف کند و به فعالیت فکری و اجرایی بپردازد؛ وقتی که از پس از درس خواندن در حد معقول و مورد نیاز اضافه می آورد و نمی خواهد آن را تلف کند. قید مذهبی هم حاکی از آن است که شخص اینجا فعالیت می کند به خاطر مجموعه ای از دغدغه های درونی که از دین سرچشمه گرفته. پس در بیان کوتاه گروه مذهبی جایی است که اشخاص به خاطر دغدغه های دینی دور هم جمع می شوند و به صورت داوطلبانه و بی مزد به فعالیت می پردازند. به بیان بهتر افراد می خواهند در این گروه یا تشکل به خدمت به اسلام و مسلمین بپردازند.

این توضیح و تعریف در مورد بسیج دانشجویی هم صادق است. اما ببینیم چه چیزی باعث ایجاد تمایز بین بسیج و سایرین می شود و کسی که در بسیج فعالیت می کند خودش و فعالیت هایش چه تفاوتی با بقیه دارد.

خدمت به انقلاب بزرگترین خدمت به اسلام و مسلمین

اول تفاوت این است که بسیج دارای یک جنس تفکر و دیدگاه اجتماعی است و یک برداشت ویژه از اسلام دارد که همان گفتمان اسلام ناب امام خمینی (ره) است. یعنی بسیج موضع و تفکر خود را درباره ی نحوه ی خدمت به اسلام، خدمت به مسلمین و زمینه سازی ظهور حضرت صاحب الزمان (عج) مشخص کرده. بسیج ادعا دارد که می خواهد به جمهوری اسلامی خدمت کند و مسیر انقلاب اسلامی را با دیدگاه و تفکر بنیانگزار آن ادامه دهد و این را بزرگترین خدمت به اسلام و مسلمین می داند، و بهترین زمینه ساز ظهور حضرت ولی عصر (عج) را اعتلای نظام جمهوری اسلامی قلمداد می کند. ممکن است در بعضی گروه های دیگر این تفکر وجود نداشته باشد و با اینکه تعریفش خدمت به اسلام است با دیدگاه اجتماعی متفاوتی به این مسأله بپردازد.

سید علی، مراد بسیجیان

دومین تفاوت این است که بسیج مراد و امام دارد. در بسیج دانشجویی امام خامنه ای (مد ظله) مراد بسیجیان است. افراد و مسئولین دنبال این هستند که همه ی رفتارها و فعالیت های خود را منطبق بر خواسته ها و گفته های رهبری کنند. هر بسیجی تلاش دارد در زندگی اخلاق و رفتارش را با گفته های اخلاقی رهبر تطبیق دهد. در پله ی بعدی مجموعه ی افراد در تشکل بسیج تلاش دارند رفتارهای جمعی خود را میل دهند به سمت صحبت های ایشان در باب اخلاق و رفتار تشکیلاتی و در نهایت مجموعه ی بسیج تعریف همه ی فعالیت های خود را منوط می کند به خواست مقام ولایت و خارج از خواست وی فعالیتی تعریف نمی کند. مشخص است که این ویژگی در بعضی گروه ها و تشکل ها نیست. بعضی ممکن است مراد دیگری داشته باشند و بعضی اصلا مرادی و امامی برای تشکل خود برنگزیده باشند.

گستره ی فعالیت بسیج به گستره ی نیازهای انقلاب

تفاوت اساسی دیگر در تعریف موضوع و حیطه ی فعالیت است. معمولا گروه ها و تشکل ها برای خود حوزه و موضوع مشخصی تعیین می کنند. مثلا بعضی فقط می خواهند فعالیت سیاسی کنند، بعضی به دنبال گسترش مهدویت در دانشگاه هستند، بعضی زنده نگه داشتن یاد شهدا را رسالتشان قرار داده اند و بعضی فعالیت خیریه می کنند. اما بسیج خود را محدود به یک نیاز و یک حوزه دغدغه ی انقلاب نمی کند. بسیجی کسی است که همیشه حاضر در صحنه است. هرجا انقلاب نیازی دارد و به مشکلی بر می خورد بسیجی حضور دارد. هرجا خطری انقلاب را تهدید کند بسیجی اولین کسی است که سینه ی خود را سپر می کند (اینها تعابیری است که امام خامنه ای (مد ظله) درباره ی بسیجی به کار می برند). خلاصه امر بسیجی و بسیج خود را محدود به یک حوزه یا موضوع خاص نمی کند که مثلا من فقط فعالیت سیاسی می کنم یا فعالیت فرهنگی یا فعالیت نظامی. می گوید هرجا هر مشکلی برای انقلاب به وجود آمده و کاری از دست من بر می آید من حاضر می شوم و فعالیت می کنم، می خواهد عرصه ی علم باشد یا اقتصاد یا گسترش مهدویت. البته این باعث نمی شود که دچار بی برنامگی و همه کاره و هیچ کاره شدن شود. ابتدا برآوردی از توان و ظرفیت های خود می کند، سپس بین مسایل موجود اولویت قایل می شود و بعد با توجه به توان خود و اولویت تعیین شده هرکاری که باشد سراغش می رود و خود را خرج آن می کند.
این ویژگی باعث می شود که افرادی که در بسیج فعالیت می کنند افراد چند بعدی تر و دارای نگرش و تفکر وسیع تر و همه جانبه تر باشند.

بسیجی همه چیزش را برای انقلاب می دهد

مسأله ی دیگر که در مورد قبل ضمنی به آن اشاره شد این است که کسی که وارد بسیج می شود و می خواهد بسیجی واقعی باشد، همه دارایی هایش را کف دست گرفته و حاضر است برای حفظ و اعتلای انقلاب-که همان اعتلای اسلام است- خرج کند. در گروه ها و تشکل های دیگر افراد ممکن است قید و شرطهایی برای فعالیت خود بگذارند اما در بسیج افراد از جان و مال و وقت و آبرو چیزی را دریغ نمی دارند و هرجا احساس کنند انقلاب نیاز دارد همه اش را خرج می کنند.

شجره ی طیبه ی بسیج

مسأله ی دیگر ریشه و تاریخ بسیج است. بسیج تشکلی بوده که افراد در آن و به اسم آن جان فشانی ها کرده اند و همه ی وجودشان را خرج اسلام کرده اند. بارزترینش شهدای جبهه و جنگ اند و البته بعد از جنگ هم جهاد های مقدس زیاد در بسیج اتفاق افتاده است. البته در منظر امام خمینی (ره) اعتبار بسیج محدود به این افراد نمی شود و "دفتر تشکل بسیج را همه ی مجاهدان راه حق از ابتدا تا انتها امضا کرده اند". مسلما این تاریخچه ی روشن و متعالی موجب شکوفایی بسیج در اعصار بعدی می شود؛ و به راحتی امکان پذیر نیست که افراد با اعمال بد و ظلمانی خود آن نور و شجره ی طیبه ای که شهدای راه حق روشنایی اش بخشیده اند و ریشه اش را با خون خود آبیاری کرده اند، خاموش کنند و بخشکانند. البته بیان این مطلب از عهده ی قلم مادی و تاریک نویسنده خارج است.

امام، مؤسس بسیج دانشجویی

بسیج دانشجویی تنها تشکلی است که شخص امام خمینی (ره) با حکمت خود آن را تأسیس کرده اند و منشور فعالیت و اهداف و آرمان آن را ترسیم کرده اند. در میان تشکل ها و گروه ها موردی را اینچنین سراغ نداریم. مسلما تشکلی را که یک پیر مسیحا نفس فرمان تشکیل آن را بدهد و خود طی پیامی به تبیین رسالت ها و وظایف آن می پردازد قابل مقایسه با تشکل و گروه دیگر که تعدادی دانشجو آن را تاسیس کرده اند و اهداف آن را تعیین کرده اند نیست.

اتصال بسیج به سپاه

بسیج دانشجویی به واسطه ی اتصالی که به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دارد در عین استقلال آن، بهره ای از نظم و انضباط نظامی برده و این یک مزیت جدی است برای بسیج. بعضی گمان می کنند اتصال بسیج به سپاه باعث می شود بسیج سازمانی نظامی صرف شود و قابلیت های دیگر خود را از دست بدهد اما حقیقت ماجرا این است که بسیج با وجود اتصال به سپاه یک سازمان نظامی صرف نیست. معایب سازمان نظامی را ندارد و در عوض مزایای آن که یکی نظم و تشکیلات است را داراست. رهبر معظم انقلاب هم از این اتصال به عنوان یک مزیت جدی یاد می کنند.

مصونیت بسیج از انحراف از صراط مستقیم انقلاب

مسأله ی آخر هم این است که بسیج با سه چهار واسطه به شخص امام خامنه ای (مد ظله) متصل می شود. یعنی مجمع عمومی بسیج وقتی مسئولی را انتخاب می کنند این مسئول باید توسط رئیس سازمان بسیج دانشجویی تأیید شود و همین طور با دو سه واسطه رئیس سازمان هم منصوب رهبری هستند. این قضیه مانع می شود که تشکل بسیج به دست نا اهلان بیافتد و مجموعه ی بسیج از صراط مستقیم انقلاب فاصله بگیرد. زیرا هرگاه مسئولی بر سر کار بیاید که بخواهد بسیج را به سمتی نامطلوب ببرد به وسیله ی رئیس سازمان برکنار می شود و همین طور این روند تا فرمانده کل بسیج و فرمانده سپاه ادامه پیدا می کند که ایشان منصوب مستقیم رهبری اند.

نظرات ()

کاش می شد که دران حادثه سردار تو باشم

نویسنده: حیدر - ۱۳٩٠/٦/٩

بعد از اصلاح:

کاش می شد که دران حادثه سردار تو باشم
همچو منصور گرفتار ِ سر ِ دار تو باشم

همه حیرتزدهْ از جوشش من در خُم جوهر
تا دمی واژه ی خط خورده ی طومار تو باشم

بعد از آن ولوله ها آمر ِ معروف نمانده
کاش من محتسب ِ پردل و بیدار ِ تو باشم

من که حیرت زده از دغدغه ی بعض ِ وزیران!
کاش می شد که دران حادثه سردار تو باشم

نظرات ()

آیا استفاده از اعتبار یک نهاد بعد از مسئولیت در آن مجاز است؟

نویسنده: حیدر - ۱۳٩٠/٦/٦

فرض کنید شخصی مدتی مسئول در یک نهاد حاکمیتی باشد، یا به صورت عام تر در یک جایگاه حقوقی قرار گرفته باشد؛ این شخص به واسطه ی مسئولیت در این جایگاه با نهادها و اشخاص مختلفی ارتباط می گیرد و کلی شأن و منزلت و اعتبار در میان آنها کسب می کند، مخصوصا اگر آن نهادی که مسئولش است نهاد آبروداری در بین مسئولین نظام باشد مثل بسیج.

با این توصیفاتی که عرض شد سوال من این است که شرعا و اخلاقا آیا این شخص مجاز است از این اعتبار و ارتباطاتی که در دوران مسئولیتش کسب کرده که همه صدقه سری اعتبار، جایگاه، آبرو و محبوبیت آن نهاد بوده بعد از مسئولیتش در آن نهاد استفاده کند؟ برای شخص خودش یا برای شخص یا نهاد دیگر؟ بیشتر هم سوالم متوجه استفاده ی شخصی است. آیا این اعتبار و ارتباطی که شخص از آن استفاده می کند مصداقی از بیت المال نیست؟ چه طور ما اجازه ی استفاده از پول یک نهاد بعد از مسئولیت شخصی در آن را به او نمی دهیم آیا این اعتبار هم مثل پول حقی است متعلق به مردم و همه ی اعضای نهاد و شخص نمی تواند آن را برای خود خرح کند یا نه؟

از یک منظر جواب سوال روشن است و می گوییم خوب کار اشتباهی است دیگر، این یک جنس از رانت خواری است. اما وقتی مساله برای من مبهم می شود که مسئولین مدعی اخلاق و شرع را می بینم این کار را می کنند و اصلا بعضا احساس می کنم این کار را نکنی نمی توانی قدمی پبش ببری در نظام.

البته به نظرم جواب این سوال خیلی واضح نیست و علمای دین باید برای پاسخ به آن اجتهاد کنند.

نظرات ()

کربلا، سومالی و نهضت اسلامی!

نویسنده: حیدر - ۱۳٩٠/٦/٥

بسم الله

در اطراف ما دوستانی هستند که انگشت نما شده اند به خاطر حجم زیاد زیارت رفتن؛ کربلا، مشهد، قم و هر جایی که بشود ولی ای را زیارت کرد. غالبا این افراد وضع مالی مناسبی دارند و غالبا انسان های توانمندی هستند و می توانند کارهای زیاد و مفیدی انجام دهند.

باز در اطراف ما کسانی هستند که خیلی دوست دارند زیارت بروند، زیارت حرم های مختلف، اما پولش را ندارند. کسانی هم هستند که به خاطر بی پولی ائمه را زیاد زیارت می کنند اما نه در حرمشان! بس که زندگی به آنها فشار می آورد و بعضا چیزی برای خوردن پیدا نمی کنند شروع به صحبت کردن با ائمه می کنند و از آنها استعانت می کنند و اینگونه به زیارت ایشان می روند!

همین طور در اطراف ما کسانی هستند که اینقدر درگیر فعالیت برای نظام اسلامی هستند که به زحمت می توانند در سال وقتی باز کنند برای مشهد رفتن و هر چند سال یک بار وقتی برای کربلا رفتن. بعضی هم امکان اینکه چند روز رها کنند و به خارج از کشور بروند ندارند چون کارهای مفید و مهمی روی زمین می ماند.

خوب، از توصیف اطرافیان بگذریم. بگذارید به طور خاص یک مورد که همین چند روز درگیرش بودیم را بررسی کنیم. دهه ی آخر ماه مبارک دو کاروان از بسیجیان دانشگاه شریف به سمت کربلای معلی عزیمت کردند. می خواهم کمی با دوستانی از این کاروان که سالی دوبار کربلا می روند صحبت کنم، یا دوستانی که سالانه کربلا می روند، یا دوستانی که چند سال یکبار کربلا می روند، اصلا حتی دوستانی که تا به حال کربلا نرفته اند! هزینه سفر شما به کربلا چهارصد و پنجاه هزار تومان است. هزینه ی کل کاروان سی و شش میلیون تومان. بگذریم از خرج های اضافه و خریدهایی که در سفر انجام می شود. می دانید این پول می توانست چند نفر از کودکان قحطی زده ی سومالی را نجات دهد؟ کودکانی که روزانه چندین تن از آن ها به خاطر گرسنگی می میرند؟ شما هم همزمان جهت همدردی با این کودکان و مادرانشان در هتل های کربلا و نجف زیر هوای مطبوع کولرهای گازی با غذاهای چرب و چیلی مشغول زیارت کسی می شوید که شبها کیسه به دوش غذا برای یتیمان کوفه می برد! به نظر شما واقعا این زیارت می تواند مایه ی تحول برای انسان شود؟ البته از کسانی که تا به حال کربلا نرفته اند شاید نشود زیاد خرده گرفت، خطاب من بیشتر به دوستانی است که زیاد کربلا می روند. حتی اگر این دوستان بگویند که ما در جای خود و مجزا کمکمان را به سومالی می کنیم باز باید از فطرت پاک پرسید صرف این هزینه برای کدام یک از این دو مقوله مهم تر است؟

اما دوستانی که زیاد زیارت می دوند و انسان های توانمندی هستند و می توانند خدمات زیادی به نهضت اسلامی برسانند، آیا حجتی برای ترک یک عمل واجب و پرداختن به عمل مستحب دارند؟ آیا این حجم زیارت از سر نیاز حقیقی و اشتیاق و بی تابی زیارت معصوم انجام می شود یا برای گذران وقت و اقناع شدن میل های کاذب؟ نشنیده ایم که در زمان حکومت اهل بیت پیروان آنان آنقدر مشغول کار و فعالیتند که خورد و خوابشان روی مرکب هاشان است؟ حال که ما داعیه داریم جمهوری اسلامی زمینه ساز حکومت معصوم است و مرتب اتصال آن به دولت کریمه را از خدا می خواهیم، می توانیم این همه وقت و توانمندی را به بهانه های به ظاهر زیبا مثل زیارت از این نهضت دریغ کنیم؟ من قضاوت را به هر فطرت پاکی می سپارم.

عریضه: جا داشت این متن را قبل سفر دوستان منتشر کنم اما به دلایلی از نشر آن خودداری کردم. ان شاءالله زین پس تذکری باشد برای خودم و بقیه.

نظرات ()

مطالب قدیمی تر »